سبد خرید شما خالی است.
تشخیص سرطان در حال تجربه یک تحول بنیادین است. روشهای سنتی پاتولوژی که بر پایه بررسی دستی اسلایدها زیر میکروسکوپ انجام میشوند، بهتدریج در حال جایگزین ...
میکرواینجکشن یکی از روش های لقاح مصنوعی است که در درمان IVF استفاده می شود. در محدوده درمان IVF، پس از انجام تحریک تخمدان، مرحله لقاح تخمک های بالغ به دست آمده آغاز می شود. لقاح با لقاح آزمایشگاهی استاندارد (لقاح IVF) یا تزریق میکرو (تزریق اسپرم داخل سیتوپلاسمی ICSI) انجام می شود.
اولین بار در سال ۱۹۹۲ در ترکیه اجرا شد. روش میکرواینجکشن به عنوان انقلابی بزرگ برای مشکلات ناباروری مردان پذیرفته شده است. در واقع، نه تنها در ناباروری مردان، بلکه در مواردی که پوسته تخمک زنان بیش از حد ضخیم یا سخت است و اجازه عبور اسپرم را نمی دهد هم این امر امکان پذیر است. احتمال لقاح ممکن است در مادران و پدرانی که مشکل دارند بسیار کاهش یابد.
برای کاهش این خطر، میکرواینجکشن اولین روشی است که به ذهن می رسد. روش های کمک باروری در پزشکی مدرن عبارتند از لقاح آزمایشگاهی کلاسیک (IVF) و میکرواینجکشن یا به عبارت دیگر تزریق داخلی سیتوپلاسمی اسپرم (ICSI). تفاوت لقاح آزمایشگاهی با میکرواینجکشن، تفاوت در نحوه لقاح است.
میکرواینجکشن یا به اختصار ICSI یکی از آخرین مراحلی است که در روش های باروری انجام می شود. روش میکرواینجکشن اجازه ورود مستقیم اسپرم به تخمک را می دهد.
میکرواینجکشن روشی است که در محدوده درمان IVF انجام می شود. در روز جمعآوری تخمک تحت فرآیند خاصی قرار میگیرند و تخمهای بالغ انتخاب میشوند. سپس با کمک دستگاهی که ما آن را میکرومانیپولاتور می نامیم، هر اسپرم به یک تخمک تزریق می شود. در مرحله بعدی تخمها در ظروف حاوی محلولهای مخصوص، در دستگاههایی که به آنها انکوباتور میگوییم، قرار داده میشوند. روز بعد، تقریباً ۱۶-۱۸ ساعت پس از میکرواینجکشن، وضعیت لقاح آنها ارزیابی می شود.
در روش میکرواینجکشن، یک اسپرم به هر تخمک بالغ پس از تحریک تخمدان در درمان IVF تزریق می شود. این فرآیند بسته به تعداد تخم های بالغ در دسترس تقریباً ۱۰-۲۰ دقیقه طول می کشد. سپس تخمک ها را با محلول مخصوص داخل دستگاهی به نام انکوباتور برده و روز بعد بررسی می شود که آیا بارور شده است یا خیر.
روش میکرواینجکشن روشی است که بیشترین میزان لقاح را در درمان IVF دارد. با این روش میزان لقاح تخمک ها حدود ۸۰ درصد است.
علاوه بر این، این اجازه را می دهد تا در زوج هایی با تعداد اسپرم بسیار کم و بدون اسپرم ، اسپرم از طریق جراحی (PESA/TESE) گرفته شود و از اسپرم بسیار کمی استفاده شود. این روش به زوج ها امکان بچه دار شدن می دهد. برای اطمینان از لقاح در روش IVF، داشتن تعداد کافی اسپرم در هر تخمک ضروری است.
در روش میکرواینجکشن، داشتن اسپرم به اندازه تعداد تخمک های بالغ همسر کافی است. اگر میکرواینجکشن با انزال یعنی اسپرم منی که متحرک است و ظاهر طبیعی دارد انجام شود، میزان لقاح تخمک ها حدود ۸۰ درصد است.
با این حال، اگر آزواسپرمی وجود داشته باشد و اسپرم در مایع منی وجود نداشته باشد، در صورتی که اسپرم با روش PESA/TESE از بیضه های مرد به روش جراحی گرفته شود، یا اگر میکرواینجکشن با اسپرم کاملاً بی حرکت انجام شده باشد، میزان لقاح کمتر است. نقض در قسمت آکروزوم اسپرم به لقاح کمک می کند.
فقط تخمک های بالغ تزریق می شوند. با این حال، هر تخمک بالغی را نمی توان بارور کرد. لقاح به طور متوسط ۷۵-۸۰٪ با اسپرم منی و ۵۰-۵۵٪ با اسپرم به دست آمده توسط micro-TESE تضمین می شود.
۹۷-۹۹ درصد تخمک های بارور شده رشد جنین را نشان می دهند. کیفیت همه جنین ها در یک سطح نیست و کیفیت آنها بر اساس معیارهای خاصی تعیین می شود.
تنها تفاوت بین IVF و ICSI در مرحله لقاح است. به غیر از این، تمام مراحل دقیقاً یکسان است.
ما در کلینیک تخصصی دکتر مهرنوش امیری برای درمان ناباروری به دلیل بالا بودن میزان لقاح، صرف نظر از دلیل باردار نشدن، ترجیح می دهیم از روش میکرواینجکشن (ICSI) در هر بیمار استفاده کنیم.
پس از ذوب شدن سلول های اطراف تخمک، بلوغ تخمک ارزیابی می شود.
سه نوع تخمک بالغ وجود دارد:
فقط تخمک های متافاز ۲ در میکرواینجکشن استفاده می شود. متأسفانه نمی توان از تخم های وزیکول ژرمینال استفاده کرد. به طور متوسط ۲۰ درصد از تخمک های متافاز ۱ می توانند در طی یک روز به تخمک متافاز ۲ تبدیل شوند و تنها در صورتی می توان از آنها برای تزریق میکرواینجکشن استفاده کرد که به تخمک متافاز ۲ تبدیل شوند.
به طور کلی باید انتظار داشت که ۸۰ درصد تخمک هایی که با تحریک تخمدان تزریق به موقع به دست می آیند باید متافاز ۲ (بالغ) باشند. به طور متوسط، ۸۰ درصد از تخمک های جمع آوری شده در مرکز IVF دکتر مهرنوش امیری متافاز ۲ (بالغ) هستند.
تقریباً ۲۰ درصد از تخمهای متافاز ۱ در طول روز به تخمهای متافاز ۲ تبدیل میشوند. با این حال، اگر متافاز ۲ به تخمک تبدیل شود، می توان از آنها برای تزریق میکرو استفاده کرد.
با توجه به مرحله تحریک تخمدان ها در مرحله اول درمان، عوارضی مانند سردرد، ترشحات واژن، احساس گرما، حساس شدن سینه ها ممکن است رخ دهد. به ندرت، سندرم تحریک بیش از حد تخمدان ممکن است به دلیل داروهای هورمونی نیز رخ دهد. در چنین شرایطی، مراقبت های پزشکی لازم است.
در بارداری با میکرواینجکشن، میزان سقط جنین حدود ۲۰ درصد و میزان حاملگی خارج رحمی ۵ درصد است.
هنگامی که بیش از یک جنین قرار داده می شود، خطر سه قلو کمتر از ۱٪ است در حالی که میزان دوقلوها بیش از ۱۰٪ است. حاملگی های چند قلو در معرض خطر سقط جنین، وزن کم هنگام تولد و زایمان زودرس هستند.
عوارضی مانند خونریزی در تخمدان ها، تغییر شکل رحم یا سایر رگ های خونی ممکن است در مرحله جمع آوری تخمک رخ دهد.
