سبد خرید شما خالی است.
تشخیص سرطان در حال تجربه یک تحول بنیادین است. روشهای سنتی پاتولوژی که بر پایه بررسی دستی اسلایدها زیر میکروسکوپ انجام میشوند، بهتدریج در حال جایگزین ...
بسیاری از افراد در دوره ای از زندگی خودشان علاقه دارند که مادر یا پدر شوند ولی ممکن است به دلایل مختلف نتوانند این حس را تجربه کنند. یکی از این دلایل میتواند ناباروری یکی از زوجین باشد. امروزه بسیاری از زوجین با مراجعه به متخصص زنان و نازایی به دنبال راهی برای درمان ناباروری می گردند تا صاحب فرزند شوند و طعم مادر یا پدر شدن را بچشند. باید گفت امروزه روش های مختلفی برای درمان ناباروری وجود دارد و این درمان دیگر یک آرزوی محال نیست. در ادامه این مقاله به روش های مختلف درمان ناباروری با درصد موفقیت بالا می پردازیم.
ویزیت اولیه در نازایی و سوالاتی که پرسیده می شود
مهم ترین برخورد بین پزشک و بیمار در نازایی، اولین برخورد است.
پزشک باید در ابتدا شرح حال طبی، جراحی و ژنیکولوژیک زن را بداند. سابقه هرگونه بیماری التهابی لگن، استفاده از وسایل داخل رحمی و … باید پرسیده شود. در مرد نیز سابقه جراحی اعضای تناسلی، وجود بیضه های نزول کرده، مصرف دارو و عفونت های مربوط به دستگاه تناسلی و … باید مورد بررسی قرار گیرد.
تماس های شغلی در هر دو جنس مهم است. دفعات نزدیکی جنسی، اختلال عملکرد جنسی سئوال می شود. وجود سابقه خانوادگی از نازایی، نارسایی زودرس تخمدان، نقایص مادرزادی یا تکاملی، عقب ماندگی ذهنی، اختلالات ارثی که نیازمند برنامه ریزی قبل از لقاح است مانند تالاسمی، از بیمار پرسیده می شود.
پزشک در اولین ویزیت میزان تاثیر ناباروری بر احساسات زوجین را ارزیابی می کند. معاینات فیزیکی زن مهم و و شامل اندازه گیری وزن، بررسی شکل بدن، چگونگی توزیع مو، بررسی غده تیروئید و معاینه لگن است.
در اولین ویزیت آزمایش های اولیه تشخیصی و طرح های درمانی بعدی با بیمار در میان گذاشته شده و علل عمومی نازایی توضیح داده می شود.
علل ناباروری
ناباروری علت های مختلفی دارد که در زیر به علل اصلی آن اشاره می شود.
زنان در صورت داشتن هر کدام از موارد زیر باید به پزشک مراجعه کنند:
روش های درمان ناباروری
روش های مختلفی برای درمان ناباروری وجود دارند که در ادامه به آن ها اشاره خواهیم کرد:
با توجه به وضعیت زوجین داروهایی برای تحریک تخمدان ها و به جهت تولید تخمک های بیشتر تجویز می شود. این داروها یا به صورت خوراکی استفاده می شود و یا به صورت تزریقی.
یکی از داروهای رایج برای این مشکل داروی خوراکی کلومیفن است که یک آنتی استروژن است. این دارو برای تحریک تخمدان ها و فرآیند تخمک گذاری مورد استفاده قرار می گیرد و مستقیما روی هیپوتالاموس مغز اثر می گذارد. گونادوتروپین متداول ترین داروی تزریقی برای افزایش تخمک گذاری می باشد.
از این روش با نام درمان قطعی ناباروری یاد می شود. در این روش عمل لقاح در بیرون از بدن زن صورت می گیرد. در این روش نمونه ای از اسپرم های مرد و تخمک زن گرفته و عمل لقاح در محیط آزمایشگاهی انجام می گیرد.
این روش برای زمانی پیشنهاد می شود که لوله های فالوپ آسیب دیده باشند. در این روش نمونه گیری از تخمک ها به صورت مستقیم از تخمدان انجام می شود. بعد از اینکه عمل لقاح انجام شد و تخمک ها بارور شدند، طبق تشخیص پزشک یک یا چند تخمک که بارور شده اند به رحم زن منتقل می شود و در دیواره رحم قرار می گیرند و بعد از گذشت مدت زمان مشخصی تست بارداری گرفته می شود.
در این روش که به آن فرآیند شتسشوی اسپرم نیز گفته می شود، از اسپرم مرد نمونه گیری صورت می گیرد و بهترین اسپرم ها را جدا و آماده می کنند. بعد از آن، اسپرم های آماده شده را به داخل رحم زن منتقل می کنند و در ناحیه لوله های فالوپ جایگذاری می کنند. این روش توسط یک لوله باریک و نرم انجام می شود و بدون درد می باشد. در این روش اسپرم ها باید سالم باشند و خوب تحریک شود تا تخمک ها بارور شوند.
از این روش زمانی استفاده می کنند که اسپرم های سالم مرد کم باشد. روش ICSI تقریبا شبیه روش IVF است با این تفاوت که اسپرم های سالم باید با دقت بیشتری درون تخمک تزریق شوند که این کار باعث می شود شانس باروری تخمک ها به میزان زیادی افزایش پیدا کند. تخمک ها در این روش مانند روش IVF بعد از بارور شدن، به داخل رحم مادر انتقال پیدا می کنند.
امروزه حتی در روش IVF، از این روش برای لقاح استفاده می شود تا شانس بارداری بیشتر باشد.
در این روش نیز تخمک ها از تخمدان گرفته شده و در محیط آزمایشگاهی با اسپرم ترکیب شده و به رحم انتقال داده می شوند. در روش ZIFT، تخمک های بارور شده به مدت ۲۴ ساعت بعد از لقاح وارد رحم می شود ولی در روش GIFT، اسپرم و تخمک با هم ترکیب و مستقیما درون لوله رحم قرار می گیرد. شانس باروری در این روش به اندازه IVF می باشد.
در مواردی که روش IVF برای بیمار جوابگو نباشد، پزشک از این روش ها به دلیل نزدیک بودن به حالت طبیعی، استفاده می کند ولی این دو روش در درمان ناباروری زیاد متداول نیست.
در زنانی که سن آنها بالای ۴۰ سال است و دچار نارسایی تخمدان هستند و تخمدان ها به درستی کار نمی کند و یا اینکه تخمک ها کیفیت بالایی ندارند ولی رحم آنها طبیعی است، از روش اهدای تخمک باردار می شوند. به این منظور تخمک ها در فرد اهدا کننده با مصرف داروهای باروری و تحرک کننده تخمک ها، استخراج شده و با اسپرم همسر دریافت کننده ترکیب شده و بعد از لقاح در آزمایشگاه به رحم مادر منتقل می شود.
از این روش برای زمانی که زنان مشکل رحمی داشته باشند و امکان بارداری ندارند، استفاده می شود. در این روش تخمک زن و اسپرم مرد در آزمایشگاه با هم ترکیب شده بعد از انجام لقاح، تخمک ها به رحم فرد اهدا کننده رحم منتقل می شود و جنین در رحم زن دیگری رشد کرده و متولد می شود.
در زنانی که مشکلاتی در ناحیه دستگاه تناسلی و لوله های رحم دارند، پزشک از روش لاپاروسکوپی برای بازسازی و رفع مشکل اندام های تناسلی استفاده می کند. ممکن است بعد از رفع این مشکلات پزشک تشخیص دهد که روش IVF برای بارداری مورد نیاز است.
هیستروسکوپی
عمل هیستروسکوپی رحم برای رفع مشکلات رحمی مثل تومورهای فیبروئیدی و پولیپ یا مشکلات لوله های رحمی استفاده می شود.
تیجه گیری
روش های تشخیص و درمان ناباروری در افراد مختلف، متفاوت است و با توجه به علت ناباروری از سمت مرد یا زن، بهترین روش برای درمان ناباروری انتخاب می شود.
لازم است زوجین در فرآیند درمان ناباروری صبور بوده و خونسردی خود را حفظ نمایند و ناامید نشوند.
موفق باشید.
